Je appt om elf uur om te vragen of iemand veilig thuis is gekomen. Niemand heeft je dat gevraagd. Jij hebt er ook niet echt over nagedacht: het gaat vanzelf, net zoals je vanzelf nog weet wat er met iedereen aan de hand was toen je die voor het laatst sprak.
Kreeft wordt meestal beschreven als het gevoelige sterrenbeeld. Degene die makkelijk huilt, die alles persoonlijk opvat, die voor iedereen zorgt. Van buiten lijkt dat zacht. Soms wordt het zelfs gelezen als overdreven: te veel bezig met anderen, te betrokken, te veel.
Deze tekst is geen voorspelling en ook geen portret van alle mensen met Kreeft als sterrenbeeld. Het is een manier om naar een patroon te kijken: dat van iemand die alles onthoudt en voor iedereen zorgt, en zich bijna nooit afvraagt waarom.
Het is geen gevoeligheid, het is geheugen
Wat bij Kreeft vaak gevoeligheid wordt genoemd, is vaak iets anders. Het is geheugen. Het onthoudt de toon van een bericht van maanden geleden, de verjaardag die niemand anders had genoteerd, de zin die iemand terloops zei en die niemand belangrijk leek.
Zoveel onthouden heeft een voordeel: je bent iedereen voor. Je weet wat de ander nodig heeft voordat die het zegt. Het probleem is dat je je ook herinnert wat anderen niet voor jou hebben gedaan. Wie niet vroeg hoe het ging. Wie drie dagen nodig had om te antwoorden.
En die lijst weegt, ook al laat je hem niet zien.
Zorgen zodat niemand weggaat
Zorgen is een van de beste eigenschappen van Kreeft, en dat is echt. Maar soms heeft het nog een andere functie: als je op iedereen let, heeft niemand een reden om weg te gaan.
Zo bekeken lijkt zorgen een beetje op een goed afgesloten huis. Zolang iedereen aandacht krijgt, zal niemand vertrekken. Zolang jij degene bent die vraagt hoe het gaat, hoef je niet het risico te lopen dat niemand het aan jou vraagt.
Daarom vindt Kreeft het zo moeilijk wanneer iemand zonder uitleg afstand neemt. Het gaat niet alleen om het verlies. Het is ook het gevoel dat je alles goed hebt gedaan en dat het toch niet genoeg was.
Het schild
Wie voor iedereen zorgt, laat zich bijna nooit verzorgen. Niet uit trots. Het is gewoon dat je laten verzorgen iets vraagt wat niet op de lijst van makkelijke dingen staat: niet de controle hebben over hoe iemand met je omgaat.
Als jij de vragen stelt, bepaal je het tempo. Als iemand jou vragen stelt, moet je iets vertellen. En vertellen betekent dat de ander misschien niet aan je verwachtingen voldoet, het vergeet of het niet begrijpt.
Het schild is geen kilte. Het is de manier om vanbinnen zacht te blijven zonder dat iemand je op die plek pijn kan doen.
Zorgen of jezelf beschermen
Er is geen antwoord dat voor iedereen werkt. Zorgen kan een genereuze manier zijn om van iemand te houden, en ook een manier om jezelf nooit bloot te geven. Beide kunnen tegelijk waar zijn.
Om het iets duidelijker te zien, probeer eens te onderscheiden voor wie je op dit moment zorgt:
- voor wie je zorgt omdat het vanzelf uit je komt;
- voor wie je zorgt zodat die niet bij je weggaat;
- voor wie je zorgt omdat niemand anders het zou doen;
- en van wie je zou willen dat die jou nu eens, voor één keer, vroeg hoe het met je gaat.
Je hoeft vandaag niets te veranderen. Het is genoeg om op te merken op welke lijst de persoon staat aan wie je denkt.
De vraag van deze week is:
Wanneer was de laatste keer dat je iemand liet zorgen voor jou?
Kreeft is niet gevoelig. Het onthoudt gewoon alles. En misschien is het enige wat het nog moet onthouden, dat het ook degene mag zijn die ontvangt.