Er is altijd iets nieuws, en het komt altijd op het juiste moment
Er is een heel specifiek moment dat zich herhaalt: wat je aan het doen was, begint je consistentie te vragen in plaats van enthousiasme. En precies daar verschijnt het nieuwe idee.
Het is geen toeval of pech. Het nieuwe idee komt precies op het moment dat de vorige stopt met geven wat je als vanzelfsprekend beschouwde, namelijk het gevoel iets te beginnen.
Beginnen is wat je echt goed kunt. De eerste dagen van wat dan ook — een baan, een relatie, een project, een taal — hebben een energie die jij beter benut dan bijna iedereen. Het probleem ligt daar niet. Het ligt in week zes.
Verveling is de gemakkelijke uitleg
De versie die je vertelt, is dat je snel verveeld raakt. Het is een goede uitleg omdat het je goed laat lijken: het betekent dat je meer capaciteit dan geduld hebt, dat je stimulatie nodig hebt, dat je niet gemaakt bent voor het kleine.
Maar kijk nog eens naar de volgorde. Je vertrekt niet als iets saai wordt. Je vertrekt een beetje eerder: wanneer het begint te vragen dat je blijft.
Die onderscheid is alles. Vervelen is een reactie op wat van buiten komt. Vroeg vertrekken voordat je gevraagd wordt om te blijven, is een beslissing over wat van binnen komt.
Wat je beschermt door te vertrekken
Als je blijft, gebeuren er dingen die je niet controleert. Iemand begint op je te rekenen. Het is merkbaar als je het slecht doet. Je kunt niet meer zeggen dat je het niet serieus hebt geprobeerd, omdat je het serieus aan het proberen was.
Op tijd vertrekken voorkomt dat alles in één keer. En bovendien heeft het een goede reputatie: niemand noemt je een lafaard omdat je iets nieuws begint. Ze noemen je onrustig, nieuwsgierig, vrij.
Daarom werkt het zo goed gedurende zoveel jaren. Het is een vlucht die van buitenaf als een deugd lijkt, en van binnen voelt als een.
Wat niet weegt, houdt ook niet vast
De kosten zijn in het begin niet zichtbaar. In het begin zie je alleen de winst: je sleept niets mee, je hebt niemand iets te danken, je kunt je leven in een maand veranderen.
Het wordt later zichtbaar, en op een heel ondramatische manier. Op een dag gebeurt er iets en heb je steun nodig van iets dat al jaren daar is. En je ontdekt dat je al lange tijd dingen hebt gekozen die niet wegen, precies om ze niet te hoeven dragen.
Wat niet weegt, houdt ook niet vast. Het is dezelfde eigenschap gezien vanuit de andere kant.
Je hoeft niet in alles te blijven. Er zijn dingen die je om goede redenen laat liggen en die tellen hier niet mee. Maar het is de moeite waard om er één te bekijken: van alles wat je hebt achtergelaten, hoeveel heb je achtergelaten omdat het niet meer diende, en hoeveel net toen het je iets begon te vragen?
En een tweede, ongemakkelijkere vraag: als er op dit moment iets in je leven is dat in die week zes zit, wat is dat?